Ik droeg twee gedichten voor die ik speciaal voor gelegenheid had gemaakt: (Met een lintje)  voor de mensen die waren gedecoreerd en   De geest van Koninginnedag in Lelystad. Ik heb er veel postieve reacties op gehad, waarvoor dank.

(Met een lintje)

Wie we zijn

maakt

dat we doen wat we doen

en wat we doen

maakt

ons tot wie we zijn.

Wat we doen voor de ander

maakt dat de ander bestaat

Dat de ander bestaat

maakt onze daden.

Met  onze daden onderscheiden

we onszelf.

Met ons daden onderscheiden

we de ander van iedereen.

En soms, heel  soms

worden we voor onze daden

door anderen onderscheiden

(met een lintje)

De geest van Koninginnedag in Lelystad

Je draagt geen Feyenoordsjaal in een Ajaxvak

Je zingt geen smartlap bij een requiem

Je stuurt geen rouwkaart naar het kraambed

En je roept vandaag niet ‘leve de republiek’.

Deze dag ligt in de vitrine van de vrijheid

waarlangs wij flaneren met onze vrienden

Vandaag is vrij zijn koning

Vandaag is een toverbal

Vrij van slaap

wankelen we bruin van de koffie

door het rood van de morgen.

Verkopen vrij van

belasting en geweten

vergeelde rotzooi aan

argeloze kinderen,

handjes roze van de suikerspin.

Goud is de zon, zilver de regen,

waar we blauw door oranje

straten ook gaan,

nooit de grijze wind tegen

Laat de middag dus als

een licht beschonken bootje

Wegdrijven door de milde wind

van witte wijn

en als we eenmaal afmeren

in de zwarte nacht

de laatste zin van dit gedicht

de ziel van wie wij zijn

kleuren als een toverbal

Leve koninginnendag, Leve de vrijheid, Leve Lelystad.

Ik luister naar de Hanzelijn die er nog niet is.

De toekomst  is een trein die er aankomt:

rails na rails,

wagon na wagon:

Een cirkel die sluit.

Ik hoor de drommen uit Zwolle op het perron

met zware voeten stampen op het beton,

de groeten uit Dronten, de geliefden uit Kampen.

Voetbalfans zingen mee in de trein

Groningen -Amsterdam

die wordt belegerd op spoor twee.

Ik hoor de bus van en naar Bataviastad:

Het geld is op, de tassen vol. Aan de jassen

van de dagjesmensen hangen moe de kinderen.

Nog even. De tijd duwt de dag naar de stad

die wacht op de dag dat de Hanzelijn komt.

De dag dat de Hanzelijn komt naar Lelystad

verstomt de toekomst in het heden,

verandert

Lelystad van eindpunt in tussenstop.

De cirkel is rond:

komen en gaan

overal vandaan.

Lelystad kan met de Hanzelijn alle kanten op

Tijdens een druk bezochte finaleavond in de FlevoMeer Bibliotheek Lelystad zijn op 6 april de Stadsdichter en de eerste Junior Stadsdichter van Lelystad gekozen door een 7-koppige vakkundige jury en het publiek.

Winnaars

Antonius de Knegt (pseudoniem voor Marcel van Kersbergen) is unaniem gekozen tot Stadsdichter van Lelystad voor de periode 2011 – 2012. Michel Dijkstra (17) werd eveneens unaniem gekozen tot Junior Stadsdichter van Lelystad voor de periode 2011-2012.

Juryoordeel

De jury typeerde de presentatie van Antonius de Knegt als: gedicht goed opgebouwd; mooie, sterke tekst met een fijn ritme. Deze dichter heeft een mooie stem om naar te luisteren en zijn gebaren onderstrepen wat hij zeggen wil. Over Michel Dijkstra werd gezegd dat hij een wijs gedicht had geschreven, dat veelzeggend is in weinig woorden. Hij verstaat de kunst om iets in mooie rust over te brengen.

Gedichten voor en over Lelystad

Van de Stadsdichter wordt verwacht dat hij zes gedichten in een jaar schrijft voor de gemeente Lelystad. De Junior Staddichter schrijft drie gedichten op jaarbasis. Laatstgenoemde wordt daarbij gecoacht door voormalig Stadsdichter Petanak.

http://www.lelystad.nl/nl/Gemeente/DeGemeente/DeGemeente-Blijf_op_de_hoogte/Persberichten_gemeente_Lelystad/Persberichten_gemeente_Lelystad-2011/Stadsdichter_en_junior_stadsdichter_bekend.html